دانشگاه اصفهان نشریه پژوهش های حسابداری مالی 2322-3405 10 3 2018 11 22 Percent Accruals and the Accrual Anomaly in Tehran Stock Exchange اقلام تعهدی درصدی و بی‌قاعدگی اقلام تعهدی در بورس اوراق بهادار تهران 1 20 23488 10.22108/far.2018.103653.1076 FA سعید رفیعی گروه مهندسی مالی، دانشکده مالی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران محمد ابراهیم آقابابایی گروه مدیریت مالی و مهندسی مالی؛ دانشکده علوم مالی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران 0000-0003-3123-7994 محمد اقبال نیا گروه مدیریت مالی و مهندسی مالی؛ دانشکده علوم مالی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران Journal Article 2017 05 04 Earning is one of the important components in capital market analysis. And Regarding the importance of the Earning in analyzing the companies, the study of Earnings components and its effect on other accounting variables can be useful. Earning is composed of accrual and cash flow. The accrual component is less persistent and some of the investors can’t distinguish this differential persistence. This matter is the cause of accrual anomaly formation. This study investigates the Accrual anomaly in Tehran Stock Exchange during 2007 to 2015 by using two accrual measures, percent accrual and traditional accrual. For this purpose in this study hedge portfolio method in whole sample, profit and loss firms and the arbitrage risk quantiles is used. The result shows that percent accrual measure is relatively better than traditional accrual in detecting accrual anomaly. And the results of this study robust after controlling other scales for traditional accrual. But the result weren’t robust for controlling Jensen alpha in CAPM and Fama French models. سود یکی از مهمترین معیارهای ارزیابی یک شرکت محسوب می‌شود. با توجه به اهمیت نقش سود در ارزیابی شرکت‌ها، مطالعه اجزای آن و اثر آن بر سایر متغیرهای حسابداری می‌تواند مفید باشد. سود از دو جزء نقدی و تعهدی تشکیل شده است. جزء تعهدی نسبت به جزء نقدی پایداری کمتری دارد. عدم تشخیص پایداری کمتر جزء تعهدی از سوی سرمایه‌گذاران موجب شکل‌گیری بی‌قاعدگی اقلام تعهدی می‌شود. در این مقاله به بررسی این نوع از بی‌قاعدگی در بورس اوراق بهادار تهران با استفاده از دو معیار اقلام تعهدی درصدی و سنتی در بین سال‌های 1386 تا 1394 پرداخته شده است. همچنین از روش تشکیل پرتفوهای پوششی در بین کل اعضای نمونه، شرکت‌های سودده و زیان‌ده و همچنین طبقه‌های ریسک آربیتراژ استفاده شده است. نتایج بررسی‌ها نشان‌دهنده‌ی برتری نسبی معیار اقلام تعهدی درصدی نسبت به معیار اقلام تعهدی سنتی در شناسایی بی‌قاعدگی اقلام تعهدی می‌باشد. همچنین نتایج با استفاده از دیگر مقیاس‌های اندازه برای ساخت معیار اقلام تعهدی سنتی استوار بوده است. اما نتایج نسبت به استفاده از آلفای جنسن مدل‌های قیمت‌گذاری CAPM و فاما فرنچ استوار نیست. https://far.ui.ac.ir/article_23488_87862745d5d5025784f68f7b8b9ccc1c.pdf